1.W normalnych warunkach po wyborach parlamentarnych powinny ucichnąć wojenne werble i zwycięzcy winni zabrać się do intensywnej pracy, powinni zabrać się do realizacji tego, co wyborcom obiecywali. Jednak żyjemy już wystarczająco długo, by nie wierzyć zbytnio w przedwyborcze deklaracje. Zresztą taki sposób uprawiania polityki nie jest przypadłością tylko naszej klasy politycznej, chociaż można odnieść wrażenie, że wielu ostatnio wybranych znalazłoby się w czołówce „ligi politycznych blagierów”.

Powróćmy jednak do polskiej rzeczywistości gospodarczej. Optymiści, mają nadzieję, że przynajmniej niektórzy z tych, którzy wczoraj walczyli o władzę i ją zdobyli, teraz zastanawiają się co dalej, co z tą władzą zrobić na rzecz tych, w których imieniu rządzą. Może coś z tych medytacji zamieni się w sensowny, realny i realizowalny program działania, może powstanie coś w rodzaju dużego i kilkuletniego zamiaru politycznego, może też coś z tego wbrew polskiej tradycji zostanie konsekwentnie doprowadzone do końca. Mówimy może, możę, może, bo doświadczenia ostatnich lat nie są najlepsze, ale podobno w polityce cuda też zdarzają się...

Według prognoz demograficznych w 2050 roku Ziemię będzie zamieszkiwało ok. 9 mld ludzi, przy czym najliczniejszymi krajami będą Indie (1,59 mld), oraz Chiny (1,39 mld). Według tych prognoz Indie (w 2001 roku miały liczbę ludności na poziomie ok. 1 mld) wyprzedzą w liczbie ludności Chiny już za 15 lat. Powstają liczne pytania o prognozy dla gospodarki światowej. Spójrzmy na kilka problemów współczesnego świata opierajac się na ocenach ekspertów dwóch prestiżowych instytucji: Banku Światowego i OECD.

Na unijnych szczytach panuje zastój, ale nie jest to tylko zastój wakacyjny. Unia "liże rany" po fiasku kilku inicjatyw, ważnych dla jej przyszłości. Jednak mimo tych porażek codzienne problemy wymagają rozwiązywania. Dlatego Komisja Europejska działa, chociaż ostatnio jakby ostrożniej i mniej spektakularnie. Nie ulega jednak watpliwości, że za kulisami tego brukselskiego teatru politycznego toczą się ważne dyskusje o przyszłości i podejmowane są decyzje, które będą miały wpływ na przyszłość Wspólnoty.

W każdej rodzinie co jakiś czas pojawiają się problemy, ujawniają różnice poglądów, a nawet wybuchają ostre spory i konflikty. Istotne jest jednak to, w jakim stylu się je rozwiązuje, a w pierwszej kolejności czy się je chce skutecznie rozwiązać. Ważnym jest też, czy poszukujący takich koncepcji mają na myśli rozwiązania doraźne i tymczasowe, czy też długookresowe i perspektywiczne.

Historia europejskiej rodziny krajów, które tworzyły Unię Europejską jest pisana także kolejnymi decyzjami, które w różnym stopniu rozwiązywały pojawiające się problemy, ograniczały niszczącą siłę konfliktów wynikającą z różnicy interesów, zmniejszały różnice w sposobie postrzegania spraw wspólnych. I jak się dzisiaj okazuje nie wszystkie z tych decyzji okazały się trafne i skutecznie rozwiązujące jakiś problem, a jeśli już go rozwiązywały, to nierzadko po czasie okazywało się, że podjęte decyzje generowały kolejne problemy, nieraz poważniejsze, niż te poprzednie, pierwotne. Jest to znany już od stuleci „efekt domina”. W przeszłości zdarzało się też, że w ramach Unii jakieś rozwiązanie przyjmowane było na krótki okres, tymczasowo, a potem obowiązywało ono znacznie dłużej potwierdzając starą prawdę, że niekiedy prowizorki trwają zdecydowanie dłużej niż przewidują to ich twórcy.